Regelmaat opgelegd

Als men beter zwijgt….

Wie de ‘Short Stories’ en ‘De Schrijfeed’ gelezen heeft, weet dat mij aan het bijhouden van de dagen weinig is gelegen. Des te meer zal het u verbazen om hier te lezen dat ik mij op de laatste zondag van de maand met een update van het blog op internet meld. Laat u zich door dat voornemen geen zand in de ogen strooien. Die voorwaarde werd mij opgedrongen, mijn auteur stelde de condities. Regelmaat. Zodat zij het overzicht kon behouden. Omdat, zo werd mij te kennen gegeven, zij degene was die de laatste hand aan de publicaties moest leggen en niet ik. En daar was tijd mee gemoeid. Haar tijd moest ik wel verstaan.

 

Kiezen of delen

Voor mij was dat aanleiding om een discussie te starten. Maar eer een woordenwisseling op gang kon komen, greep ze mijn opstandigheid al bij de lurven. Mij werd gezegd te kiezen of te delen. Een keer per maand een post plaatsen of helemaal geen blog op internet. Ik vroeg haar welke opties ik had wanneer ik koos voor delen in plaats van kiezen. Dat antwoord bleef ze me schuldig. Wel stak zij een relaas af over de consequenties van samenwerken. Over geven en nemen. Vervolgens werd respect als motivatie aangedragen om structuur aan te brengen. Bij het zoeken naar de logica tussen regelmaat, creativiteit en respect was ik het spoor totaal bijster. Ik begreep niet wat het een met het ander van doen had. Het dreigde, zoals dat vandaag de dag zo mooi gezegd wordt, een ‘ding’ te worden. Dus staakte ik het opsporen van verbanden tussen onsamenhangendheden.

Ik besloot me bij de redenatie van deze vrouw neer te leggen. Elke laatste zondag van de maand…. Niet van deze wereld. Dat u het weet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *