Over romantiek

Vrouwen bloeien als rozen zodra ze naar het licht worden opgetild.

De liefde van mijn leven was een appetijtelijk mokkel. Met een op en top vrouwelijke uitstraling. Met rondingen waaraan menig voorbijganger zich vergaapte toen ze op een middag heupwiegend over de kasseien flaneerde richting stadskwartier. Ze liep naast me, haar arm stevig in de mijne gestoken. Tussen het vele volk en de kramen door baande ik de weg voor haar voeten vrij naar het marktwijf dat handgeweven stoffen verkocht. Ik schiep ruimte zodat ze in alle rust kon uitzoeken wat ze graag wilde hebben. Op weg terug naar huis plukte ik een roos en stak het steeltje tussen mijn tanden. Narrig dartelde ik om mijn echtgenote heen, knijpend in haar derrière, snuivend aan de vleselijke boezem, totdat de tranen over haar wangen rolden van het lachen. Omdat het begon te regenen bood ik mijn mantel aan en stond de hoed af. Nog eerder dan zij was ik bij de deur om met galante buiging een vrije doorgang te verschaffen.

Eenmaal binnen schonk ik de wijn in en stak een aantal kaarsen aan. Zij diende een maaltijd op, zo smaakvol en rijkelijk dat ik me aan een koningstafel waande. Tijdens het diner hadden we een uitvoerig gesprek. Zij sprak over hetgeen haar bezig hield, ik luisterde. Daarop vertelde ik over de kwesties die mij zorgen baarden. Zij gaf me raad. Na een toespijs van gebakken pruimen en geklopte room ging ze op een stoel staan en zong een lied. Vals, gelijk een krijsende papegaai. Veel te hard ook. Maar ik speelde dat ik voor de abominabele uitvoering drie sterren over had en plukte ze uit de hemel. Daarna dansten we totdat onze voeten zeer deden. Uiteindelijk raakten we verstrikt in een hartstochtelijk liefdesspel bij het haardvuur.

 

Romantiek

Romantiek heren, duidt op een dromerige gemoedstoestand. Een gevoel dat tot de verbeelding spreekt en kan worden aangewakkerd door een bepaald persoon exclusieve aandacht te schenken. Het behelst een stemming van geestverwanten die op emotioneel gebied of op erotisch vlak iets met elkander uit te spelen hebben. Romantiek en erotiek mijne heren, gaan samen. Zoals een strijkstok en een viool. Als de vlinders weg gefladderd zijn en jengelend kroost de schone regelmatig tijdens haar slaap stoort, is het zaak de juiste snaren te raken om nog mooie muziek te kunnen maken. Wie de taal der vrouwen spreekt weet dat de volgorde van cruciaal belang is. Vooreerst de romantiek, dan de erotiek. Het is een reis om van te genieten. Spannend in den beginne, onderweg avontuurlijk en aan het end gelukkig.

Laat ik het anders neerschrijven. Weeg het belang van volgorde als bij het brengen van een goeie anekdote. Immers….Als de clou al wordt gespuid voordat het hele verhaal verteld is…. Wat valt er dan nog te lachen?

 

Dyamos

 

Terug naar homepage

3 gedachten over “Over romantiek

  1. Lieve Dyamos,

    Gij zijt een man naar mijn hart als ik lees wat gij zei: ‘Wie de taal der vrouwen spreekt weet dat de volgorde van cruciaal belang is. Vooreerst de romantiek, dan de erotiek.’

    🙂

  2. Zeer geachte en gewaarde Heer D
    Ik volg Uw overpeinzingen al van het begin af aan. Soms spreken ze me aan, veel vaker zetten ze me aan het denken en ik neem aan dat dit ook Uw opzet is. Over Uw laatste bericht raakte ik lichtelijk ontzet. Nog niet zozeer om het beeld dat u neerzet. Het is Uw woordgebruik dat mijn wenkbrauwen omhoog liet gaan. In mijn beleving bent U, Heer D, een zeer gedistingeerd mens met een soms wat geaffecteerd accent. Nu komen er ineens woorden tevoorschijn die ik niet uit uw mond, uw pen verwacht had. ‘Mokkel’ ‘Marktwijf’ waarom dan niet ipv derriere gewoon ‘Kont’? Het is mogelijk dat ze in uw dagen op deze wereld nog niet zo’n ordinaire klank hadden. Woorden veranderen van waarde en betekenis, ik weet het. In het Spaans, dat ik probeer machtig te worden, is tegenwoordig iets ‘que chulo’ als men iets cool vind. Chulo is ook de benaming van een souteneur. Ik bedoel maar. Ik laat het hierbij alhoewel ik nog graag met U over romantiek had willen discussiëren. Met groeten van Elisabeth, in deze tijd graag Elle genoemd.

    1. Geachte Elisabeth, Elle, zo u wilt,

      Het verheugt mij altijd zeer uw commentaren te lezen, ze zetten mij evengoed tot nadenken. Zoals u weet vertoef ik al eeuwen in het hiernamaals. Ik heb uw wereld aanschouwd en dat heeft gemaakt dat ik gaandeweg de tijd mijn normen en waarden alsook mijn taalgebruik heb bijgesteld. In het stuk over Romantiek echter, schreef ik over herinneringen aan een tijd waarin ik van het leven nog een en ander te leren had. Dat is nog mild uitgedrukt, kan ik u vertellen. Afijn, die terugblik deed het personage herleven dat ik ooit geweest ben. Misschien stelt u dat teleur, had u andere verwachtingen. Dan zou ik hier kunnen neerschrijven, ik ben ook maar een mens, maar dat excuus past mij niet. Ik ben niet van deze wereld, weet u nog? Het verheugt mij enorm dat lezers nadenken over mijn woorden, als mensen er maar niet uit begrijpen dat ik tracht hen de les te lezen. Schade en schande hebben mij zeker wijzer gemaakt, doch niet alwetend. Laat ik mij daarom niet beter voordoen dan dat ik geweest ben.

      De vogel zingt zoals hij gebekt is, hij denkt niet na over hoe het moet klinken. Maar als ik dan toch mijn gedachten over mijn woordkeuze moet laten gaan zou ik willen zeggen dat ‘kont’ mij nogal koud overkomt, ‘derrière’ daarentegen doet naar mijn gevoel de vrouwelijke vorm meer eer aan.
      Ik ben het Spaans helaas niet machtig en het zou ook vreemd overkomen als ik die taal in mijn beschouwingen zou gebruiken. Maar als het zou kunnen dan zou ik in mijn teksten regelmatig voor ‘que chulo’ kiezen. Wat klinkt dat wonderbaarlijk mooi, bijna romantisch.

      Hartelijke groeten,

      Dyamos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.