Controle over creativiteit?

Controle over creativiteit:

Omdat de auteur waarmee ik een samenwerkingsverband ben aangegaan nog steeds denkt controle te kunnen uitoefenen over het fenomeen dat creativiteit heet, gebood ik haar om naar de begraafplaats te komen voor een onderricht zoals ik dat een jaar geleden met enige regelmaat gaf. Mijn enigszins dwingende toon was gerechtvaardigd, vond ik. Immers, de zondag van ‘bloggen’ zat ons op de hielen.

 

Een discussie

Haar aura was opgeladen met irritatie en ongeduld. Demonstratief blikte ze op haar horloge en keek me vervolgens recht aan. Ik negeerde de strengblauwe ogen door me te bukken om wat Hostabladeren te plukken. Weer overend vouwde ik ze ineen tot een dienblaadje. ‘Koffie?’ vroeg ik terwijl ik het schoteltje aan een windvlaag meegaf.

‘Wat kom ik doen?’ vroeg ze.

‘Ik wilde je spreken, omdat ik wil weten wat ik voor jou ben.’

Ze liep korte stukjes op en neer. ‘Wat jij voor mij bent? Wat heeft dat nou weer te betekenen? Je neemt altijd een cryptische omweg om een gesprek op gang te brengen?’

‘Dat is nou eenmaal mijn manier van doen om jouw aandacht bij de les te betrekken.’

‘O. Heb ik een les te leren, dan?’

Ik ging zitten en nodigde haar uit om plaats te nemen. Ze liet tegenzin doorschemeren toen ze naast me op het bankje plofte. Een goed moment om de koffie te serveren, leek me. Met een handgebaar deed ik het dienblaadje uit de lucht naar beneden dwarrelen. Recht voor ons hield het halt zodat we konden afpakken. Spiraaltjes van nevel ontsnapten uit de kopjes om te kunnen vervliegen.

‘Ik meen het. Wat ben ik voor jou?’ Ik nam een slokje.

‘Tssssss….. Een personage!’ antwoordde ze. ‘O, herstel. Een irritant personage. Dat te pas en te onpas mijn gedachten overhoop haalt.’

‘Dat is niet hoe ik het zie.’

‘Dan vertel jij het mij maar.’ Ze nipte van de koffie.

‘Ik ben een creatieve geest die met jou in verbinding staat.’

Mijn antwoord deed haar proesten. ‘Met mij in verbinding staat? Zoals mijn hogere zelf, bedoel je? Dan toch alleen als het jou uitkomt.’

Aanval was haar beste manier van verdedigen wist ik inmiddels. Enige discussie stond op stapel. Terwijl ik het hostaschoteltje uit de lucht plukte om naast me neer te leggen, zei ik: ‘Wat mij betreft, komt het altijd uit. Ik ben er voor je. Maar ja, als jij me niet wilt horen…. Dan kan ik niet anders dan je bij onbewaakte gelegenheid overrompelen.’

‘Dat klopt niet wat je zegt, D. Dat die verbinding er altijd is.’ Ze schoof richting het puntje van de bank.  ‘Jij laat pas van je horen als een deadline nadert. Veel eerder hoef ik op jouw inspiratie niet te rekenen.’

‘Correctie. Je bent eerst tot luisteren bereid als de deadline dreigt.’

‘Wat jij wil.’ Andermaal nipte ze van haar koffie.

‘Een deadline,’ zo ging ik verder, ‘dwingt tot focus. Alertheid is geboden aangezien geleverd moet worden. Omwille van die reden ben je creatief als de klok aftikt. Zij die zich niet realiseren dat het zo werkt, leven met de overtuiging het beste te presteren onder tijdsdruk. Maar wie eerlijk op de keper beschouwt, weet dat dit onzin is.’

Ik zag hoe ze ontspannen achterover leunde. ‘Dat is nou eenmaal hoe het gaat.’

‘Welnee,’ meende ik. ‘Het is een excuus om uitstel te rechtvaardigen.’

Haar ogen draaiden naar de hemel.

‘Waarom kies je daarvoor, Anita? Je botst telkens op frustratie. Als je mij in een eerder stadium zou contacteren, zou je een hoop narigheid besparen. Echt.’

 

Waar creativiteit vandaan komt

Natuurlijk wist ik wanneer haar niet te storen. Op dagen dat belangrijke kwesties om haar aandacht schreeuwden deed ik graag een stap terug. Maar donders nog aan toe, al die kolderieke bezigheden waardoor ze zich liet afleiden….Om onpasselijk van te worden, ik had zo veel meer te geven.

Ze tikte me op de arm: ‘D. Waar komt creativiteit eigenlijk vandaan?

‘Wie weet mag spreken. Sommigen zijn van mening dat creativiteit in het onderbewuste van de mens vertoeft, anderen duiden hun ingevingen als zijnde boodschappen van het Universum. Weer anderen denken de stem van God te herkennen. Er zijn er ook, zie jezelf, die in gesprek gaan met een creatieve geest. Een personage zo je wilt. Waarom zou je het willen verklaren?

Ze haalde haar schouders op.

‘Is het niet voldoende om te weten dat het beschikbaar is? Dat wanneer je maar wilt je kunt afdalen naar de wonderenwereld die creativiteit heet? Je overgeven? Ik weet dat het lastig voor je is, maar toch… Probeer de controle nou eens los te laten. Schrijf de woordenstroom op zoals die tot je komt. En stop met het opstellen van die achterlijke schema’s!’

‘D!’  Ze zuchtte diep. ‘Dat vind ik lastig.’

‘Omdat?’

‘Omdat ik wil weten waar ik wanneer uitkom.’

‘Een merkwaardige manier van creatief bezig zijn als je het mij vraagt.’

Lachend stak ze haar linker wijsvinger in de lucht. ‘Maar ik vraag het je niet.’

‘Laat ik er dan toch het mijne over zeggen. Je kunt een richting kiezen, maar tobben over het eindpunt van een nog te belopen pad is onzinnig. Wanneer onderweg blijkt dat je de verkeerde weg bent ingeslagen of dat je heel ergens anders uitkomt dan daar waar je aanvankelijk dacht te moeten gaan, is meer moeite genomen dan nodig.’

‘Wat dan, D? Als een te blije kip zonder kop in hogere sferen ronddwalen en met koeienogen om me heen loeren? Zie je het voor je?’

‘Dat is precies wat ik voor me zie. Dat je op reis gaat en je verwondert. Dat het onderweg allemaal mag gebeuren en dat je met volle aandacht geniet van het nieuwe dat geleerd moet worden. Dan kan ook de eindbestemming zich aandienen. Als zijnde een logisch gevolg.’

‘Hmmm….ik weet niet.’

‘Je hoeft het niet te weten. Je moet het doen. Doen en vertrouwen op de energie die het verstand te boven gaat. Werken met de kracht die afkomstig is uit onuitputtelijke bron en het creëren beleven. Neem tijd en de tijd zal het je leren. Zoals de ruimte die je genomen hebt voor deze ontmoeting je leert dat er gaandeweg ons gesprek zowaar stof voor een blogpost is ontstaan.’

‘Hé! Dat is waar.’

‘Zie….zo eenvoudig kan het zijn.’

Omdat er niet meer tijd verloren mocht gaan, kwam ik overend en nam haar het kopje uit handen. Ik zette het samen met het mijne terug op het dienblaadje. De wind haalde het op. Daarna veegde ik onze woorden tot een vertelling bijeen, gebaarde Anita op te staan en stuurde haar vervolgens met de snelheid van een bliksemschicht richting onze deadline.

 

Was geschreven met creatief genoegen,

 

Dynamos

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *