Laatste zondag van de maand

Weten wanneer te zwijgen

Ik vertoef al eeuwen in het hiernamaals, derhalve is mij aan het bijhouden van de dagen weinig gelegen. Voor mij telt elk moment. Wellicht dat het u verbaast om hier te lezen dat ik mij elke laatste zondag van de maand met een update van het blog op internet zal melden. Laat u zich door die regelmaat geen zand in de ogen strooien. De voorwaarde werd mij opgedrongen, mijn auteur stelde de condities. Structuur diende te worden aangebracht. Zodat zij het overzicht kon behouden. Omdat, zo werd mij te kennen gegeven, zij degene was die de laatste hand aan de publicaties moest leggen en niet ik. En daar was tijd mee gemoeid. Haar tijd moest ik wel verstaan.

 

Kiezen of delen

Voor mij was dat aanleiding om een discussie te starten. Maar eer een woordenwisseling op gang kon komen, greep ze mijn opstandigheid al bij de lurven. Mij werd gezegd te kiezen of te delen. Een keer per maand een post plaatsen of helemaal geen blog op internet. Ik vroeg haar welke opties ik had wanneer ik koos voor delen in plaats van kiezen. Dat antwoord bleef ze me schuldig. Wel stak zij een relaas af over de consequenties van samenwerken. Over geven en nemen. Vervolgens werd respect als motivatie aangedragen om structuur aan te brengen. Bij het zoeken naar de logica tussen regelmaat, creativiteit en respect was ik het spoor totaal bijster. Ik begreep niet wat het een met het ander van doen had. Het dreigde, zoals dat vandaag de dag zo mooi gezegd wordt, een ‘ding’ te worden. Dus staakte ik het opsporen van verbanden tussen onsamenhangendheden.

Ik besloot me bij de redenatie van de vrouw neer te leggen. Elke laatste zondag van de maand…. Niet van deze wereld. Dat u het weet.