Beschouwingen

door Dyamos

beschouwingen

door dyamos

Lange tijd heb ik rondgedwaald in het oneindige. Tijdens mijn omzwervingen heb ik meer gezien en beleefd dan mijn hart heeft kunnen luchten. Toch zijn het precies die belevenissen, die mij hebben gemaakt tot het geesteswezen dat ik nu ben.

Mijn beschouwingen zijn dan ook gebaseerd op ervaringen. Althans, voor nu, immers, elk moment kan zich een andere bewustwording aandienen. Want zie, standpunten en opvattingen veranderen met hun tijd mee.

Ah, over tijd geschreven… dat is een merkwaardig fenomeen, vind u ook niet?

Lange tijd heb ik rondgedwaald in het oneindige. Tijdens mijn omzwervingen heb ik meer gezien en beleefd, dan mijn hart heeft kunnen luchten. Toch zijn het precies die belevenissen, die mij hebben gemaakt tot het geesteswezen dat ik nu ben.

Mijn beschouwingen zijn dan ook gebaseerd op ervaringen. Althans, voor nu, immers, elk moment kan zich een andere bewustwording aandienen. Want zie, standpunten en opvattingen veranderen met hun tijd mee.

Ah, over tijd geschreven… dat is een merkwaardig fenomeen, vind u ook niet?

een handgeschreven brief schrijven kost tijd en inspanning, maar vertelt de geadresseerde al die moeite waard te zijn

bij de tijd

Met het opkomen van de zon begint een nieuwe dag en met het vallen van de duisternis wordt de nacht ingeleid. Dat wiel werd door Moeder Natuur reeds uitgevonden nog voordat zich op aarde een bewustzijn ontwikkeld had. Met de vogels ontwaakte men, met de maan ging men slapen (enkele uitzonderingen daargelaten). De spelregels waren voor alle deelnemers in het speelveld helder. Totdat het fenomeen Tijd zich ermee ging bemoeien.

Met het vallen van de sneeuw werd de winter ingeleid, de bloesem aan de bomen kondigde de lente aan en de rozenbloei stak de kop op in de zomer. Met de gure herfstwinden schudden bomen kleurrijke bladeren van zich af. Door Moeder Natuur tot in de puntjes georganiseerd… voordat verstandelijke vermogens zich aan instincten opdrongen. In koude trok men zich terug, met de eerste zonnestralen kwam het leven weer tot leven. Totdat het fenomeen Tijd zich ermee ging bemoeien.

Zeker, Tijd had zo zijn voordelen. Op gezette momenten bijeenkomen was niet alleen vermakelijk, maar leidde ook tot zaken beklinken. En dat leverde de mens winsten op, hetgeen hem als muziek in de oren klonk. Door profijt laat hij zich graag leiden.

Doch Tijd was geraffineerd. Stukje bij beetje nestelde hij zich in het menselijk brein en wachtte; totdat hij Vrijheid in een agenda kon opsluiten. Tijd kreeg controle over het dagelijkse leven door een dagboek. De mens ging geloven dat een mooie toekomst afhankelijk was van overzicht en structuur.

Uitvindingen om op de hoogte te blijven van hetgeen in het verschiet lag, werden technischer en fraaier. Nooit eerder kon men zo nauwkeurig bepalen wanneer te eten, drinken, ontspannen, werken en pauzeren. Zowaar het liefkozen werd in een tijdsbestek gevat, waar een agenda niet allemaal in kon voorzien. Wat de mens niet zag aankomen, was dat spontaniteit werd opgeofferd voor planning.

Wellicht is het raadzaam om het onheil dat agenda heet nu en dan in de verdomhoek te smijten, om bij het Nu stil te kunnen staan. Het Nu laat zich namelijk niet voortijds in een planning vatten.

Aan de andere kant, wanneer de mens onverhoopt veel tijd in de schoot geworpen krijgt, zoals in deze Corona-periode, en niet weet wat ermee aan te vangen, rijst de vraag, wie is de mens zonder controle en overzicht?

Hmm… over tijd lijkt het laatste woord nog niet geschreven.

een handgeschreven brief schrijven kost tijd en inspanning, maar vertelt de geadresseerde al die moeite waard te zijn. 

bij de tijd

Met het opkomen van de zon begint een nieuwe dag en met het vallen van de duisternis wordt de nacht ingeleid. Dat wiel werd door Moeder Natuur reeds uitgevonden nog voordat zich op aarde een bewustzijn ontwikkeld had. Met de vogels ontwaakte men, met de maan ging men slapen (enkele uitzonderingen daargelaten). De spelregels waren voor alle deelnemers in het speelveld helder. Totdat het fenomeen Tijd zich ermee ging bemoeien.

Met het vallen van de sneeuw werd de winter ingeleid, de bloesem aan de bomen kondigde de lente aan en de rozenbloei stak de kop op in de zomer. Met de gure herfstwinden schudden bomen kleurrijke bladeren van zich af. Door Moeder Natuur tot in de puntjes georganiseerd… voordat verstandelijke vermogens zich aan instincten opdrongen. In koude trok men zich terug, met de eerste zonnestralen kwam het leven weer tot leven. Totdat het fenomeen Tijd zich ermee ging bemoeien.

Zeker, Tijd had zo zijn voordelen. Op gezette momenten bijeenkomen was niet alleen vermakelijk, maar leidde ook tot zaken beklinken. En dat leverde de mens winsten op, hetgeen hem als muziek in de oren klonk. Door profijt laat hij zich graag leiden.

Doch Tijd was geraffineerd. Stukje bij beetje nestelde hij zich in het menselijk brein en wachtte; totdat hij Vrijheid in een agenda kon opsluiten. Tijd kreeg controle over het dagelijkse leven door een dagboek. De mens ging geloven dat een mooie toekomst afhankelijk was van overzicht en structuur.

Uitvindingen om op de hoogte te blijven van hetgeen in het verschiet lag, werden technischer en fraaier. Nooit eerder kon men zo nauwkeurig bepalen wanneer te eten, drinken, ontspannen, werken en pauzeren. Zowaar het liefkozen werd in een tijdsbestek gevat, waar een agenda niet allemaal in kon voorzien. Wat de mens niet zag aankomen, was dat spontaniteit werd opgeofferd voor planning.

Wellicht is het raadzaam om het onheil dat agenda heet nu en dan in de verdomhoek te smijten, om bij het Nu stil te kunnen staan. Het Nu laat zich namelijk niet voortijds in een planning vatten.

Aan de andere kant, wanneer de mens onverhoopt veel tijd in de schoot geworpen krijgt, zoals in deze Corona-periode, en niet weet wat ermee aan te vangen, rijst de vraag, wie is de mens zonder controle en overzicht?

Hmm… over tijd lijkt het laatste woord nog niet geschreven.

meest recente beschouwingen

  • Niet van deze wereld | Verhalenblog | Dyamos

Een razend jaar

2020, een razend jaar. De wereld stond stil terwijl de gebeurtenissen aan de dagen voorbij holden. In een woordvlucht laat Dyamos het jaar nogmaals voorbijrazen. Maar, het afgelopen jaar bracht ook veel positiefs. Goed om bij stil te staan... [Lees meer]

  • Niet van deze wereld | verhalenblog | Dyamos

Telt gisteren, vandaag of morgen ?

Weleer, Heden en Verschiet kibbelen om het belang van gisteren, van vandaag en om dat van morgen. Wanneer speelt het leven eigenlijk? En weet hij of zij die leeft in het verschiet of dat leven wel toekomst heeft? [Lees meer]

  • Beschouwing | Verteller Dyamos | Niet van deze wereld

Dag schoonheid

Twee woorden in eenvoud op een gedenksteen gegraveerd: "Dag schoonheid." Dyamos laat zijn gedachten de vrije stroom en verhaalt zijn versie. Immers, de mens gaat heen, de verhalen overleven en worden doorverteld; al dan niet opgesmukt met nieuwe waarheden. [Lees meer]

  • Verhalenblog | Niet van deze Wereld | Dyamos

Wie niet in dromen gelooft, komt bedrogen uit

De dromer bewandelt gedroomde paden, voor degenen die de wegen van het zekere wil belopen is dat een hele uitdaging. Rijst de vraag, wie komt er bedrogen uit? Dyamos heeft er gedachten over gedroomd en voor u uitgeschreven. [Lees meer]

  • Verhalenblog | Dyamos | Niet van deze Wereld

Lente is lief

Met het opkomen van de eerste zonnestralen komt de lente weer helemaal tot leven. Planten en bomen rekken zich uit naar de hemel, alle dieren dansen hun liefdesdans. Ach mensen de lente is lief, vind u ook niet? [Lees meer]

  • Verhalenblog | Dyamos | Niet van deze Wereld

De taal van de zon

Wanneer de zon vurige taal spreekt, is het raadzaam om te luisteren naar wat ze te vertellen heeft. Wellicht is ze zo heetgebakerd om de mens duidelijk te maken dat het niet goed is om alsmaar door te hollen. [Lees meer]

Verhalen
Alle verhalen op een rij

meest recente beschouwingen

  • Niet van deze wereld | Verhalenblog | Dyamos

Een razend jaar

2020, een razend jaar. De wereld stond stil terwijl de gebeurtenissen aan de dagen voorbij holden. In een woordvlucht laat Dyamos het jaar nogmaals voorbijrazen. Maar, het afgelopen jaar bracht ook veel positiefs. Goed om bij stil te staan... [Lees meer]

  • Niet van deze wereld | verhalenblog | Dyamos

Telt gisteren, vandaag of morgen ?

Weleer, Heden en Verschiet kibbelen om het belang van gisteren, van vandaag en om dat van morgen. Wanneer speelt het leven eigenlijk? En weet hij of zij die leeft in het verschiet of dat leven wel toekomst heeft? [Lees meer]

  • Beschouwing | Verteller Dyamos | Niet van deze wereld

Dag schoonheid

Twee woorden in eenvoud op een gedenksteen gegraveerd: "Dag schoonheid." Dyamos laat zijn gedachten de vrije stroom en verhaalt zijn versie. Immers, de mens gaat heen, de verhalen overleven en worden doorverteld; al dan niet opgesmukt met nieuwe waarheden. [Lees meer]

  • Verhalenblog | Niet van deze Wereld | Dyamos

Wie niet in dromen gelooft, komt bedrogen uit

De dromer bewandelt gedroomde paden, voor degenen die de wegen van het zekere wil belopen is dat een hele uitdaging. Rijst de vraag, wie komt er bedrogen uit? Dyamos heeft er gedachten over gedroomd en voor u uitgeschreven. [Lees meer]

  • Verhalenblog | Dyamos | Niet van deze Wereld

Lente is lief

Met het opkomen van de eerste zonnestralen komt de lente weer helemaal tot leven. Planten en bomen rekken zich uit naar de hemel, alle dieren dansen hun liefdesdans. Ach mensen de lente is lief, vind u ook niet? [Lees meer]

  • Verhalenblog | Dyamos | Niet van deze Wereld

De taal van de zon

Wanneer de zon vurige taal spreekt, is het raadzaam om te luisteren naar wat ze te vertellen heeft. Wellicht is ze zo heetgebakerd om de mens duidelijk te maken dat het niet goed is om alsmaar door te hollen. [Lees meer]

Alle verhalen op een rij