Strikt genomen zijn gedachten slechts woorden, doch achtereen gezet in een bepaalde volgorde vertellen ze een verhaal. Maar klopt het verhaal dat de mens zichzelf vertelt altijd of gaat de fantasie aan de haal met de waarheid? Lastig.

Gedachten

Verhalenblog | Niet van deze Wereld | Dyamos
Categorie:

Beschouwingen

Datum:

27 december 2016

Gedachten

Verhalenblog | Niet van deze Wereld | Dyamos
Categorie:

Beschouwingen

Datum:

27 december 2016

Gedachten

Verhalenblog | Niet van deze Wereld | Dyamos
Categorie:

Beschouwingen

Datum:

27 december 2016

Weleer, Verschiet vandaag in discussie over het heden

Een gedachte, dat is strikt genomen niet meer dan een combinatie van woorden. Een idee dat zich af en toe aan het bewustzijn van de mens opdringt om vervolgens even snel als het is gekomen, de aftocht te blazen.

Gedachten, ze doen niemand kwaad. Toch? Het zijn immers slechts bedenksels. Ineens komen ze bovendrijven, soms vloeien ze voort uit opgekropte emoties of onverwerkte trauma’s. Het enige dat ze van het bewustzijn verlangen, is een beetje aandacht.

Maar gedachten… ze zijn niet zo onschuldig als ze aanvankelijk lijken. Ze slepen vaak een negatieve lading mee. Maar, eenmaal geproefd van het comfort dat het brein te bieden heeft, willen ze meer. En daarom keren ze terug. Maandelijks, wekelijks, totdat ze elke ochtend aan de ontbijttafel schuiven. Al dan niet vergezeld van nóg meer spinsels; flarden van zinnen die regelmatig langs het bewuste wandelen. Tezamen vertellen ze een verhaal, tezamen scheppen ze een wereld die niet bestaat.

Negatieve gedachten, ze beramen een aanval. Wanneer hen niet tijdig een halt wordt toegeroepen, slagen ze nog in hun opzet ook. Geduldig als ze zijn, wachten ze het juiste moment af. Dan graven ze stiekem een kuiltje in de voedingsbodem van het brein en laten een zaadje achter. Een zaadje dat zich jarenlang genegeerd heeft gevoeld; dat zich heeft opgeladen met woede; dat klaar is om uiteen te spatten en wortel te schieten. Het hunkert naar aandacht.

Gedachten, ze spiegelen de geest overtuigingen voor als waren het feiten. De mens, eenmaal in de ban van zijn eigen interpretaties, is bereid heel zijn doen en laten erop af te stemmen en zijn leven ernaar in te richten. Hij speurt alsmaar in de buitenwereld naar opvattingen die zijn gelijk onderstrepen. En wie zoekt? Die zal geheid vinden.

Grauwe blaadjes

Ineens is er dat plantje met grauwe blaadjes. Het groeit en het steeltje vertakt zodat er ruimte komt voor nog meer blaadjes. Het wordt groter en groter. Het eist alle energie op en voedt zich met pijn. Binnen de kortste keren woekert het als onkruid in het intellect, totdat de duisternis geschept is. Positieve gedachten happen wanhopig naar zuurstof, maar de ruimte wordt in beslag genomen door angst, woede, haat en verdriet. De begroeiing is zo dicht dat geen zonnestraal nog in staat is om het pad van de liefde te beschijnen. Schreeuwend zoekt de mens naar een uitweg, verwoed slaat hij om zich heen. En… hij vernietigt.

Een negatieve gedachte, slechts een combinatie van woorden? Ik ben bang van niet.

Kies positieve gedachten. Met groet,

Dyamos…✍🏼

Niet van deze Wereld | Quote

Categorieën

Niet van deze Wereld | verhalenblog | Dyamos

Archieven

Verhalenblog | Dyamos | Niet van deze Wereld

menu